مراسم «شب چراغونی» که همان شب یلدای ایرانی است، در روستای ریاب نه فقط یک آیین باستانی، بلکه جلوه‌ای زنده از همبستگی و شادی جمعی است. در این شب که بلندترین شب سال است، خانواده‌های ریابی در خانه بزرگ‌ترها یا در مسجد روستا گرد هم می‌آیند. سفره‌ای پهن می‌شود که پر است از هندوانه (نماد برکت)، انار (نماد زایش و فروغ)، آجیل و شیرینی‌های محلی. زنان مسن‌تر قصه‌های کهن را برای نسل جوان روایت می‌نمایند. کودکان با شور و شوق در این شب، کیف‌های کوچک خود را برای گرفتن آجیل و شیرینی (شبیه «سبزه‌اندازی» در برخی مناطق) می‌گردانند. این مراسم با نورافشانی در کوچه باغ‌ها، روشن کردن چراغانی‌های سنتی و گاه پخت آش نذری همراه است. شب چراغونی ریاب پیوند نسل‌ها را استحکام می‌بخشد و به گردشگران فرصت می‌دهد تا لحظاتی از گرمای خانوادگی و آیین‌های اصیل کویر را از نزدیک تجربه کنند. این جشن ثابت می‌کند که در دل زمستان سرد کویر، مهربانی و امید هرگز خاموش نمی‌شود.
